starite rekle: bidi zdrav, pa posle se samo ke si dojde..
da, znam deka e taka samo sto neznam civ grev plakam za da go docekam ova. Life's not fair.. da mi kazale.. ama znaete sto??? ne mi e jasno kako samo za mene ne e fer???
i da, odam po ulica i mi tecat solzi.. i da probuvam da gi sopram ama ne mozam.. i probuvam da se sozeamam ama nemozam..svesna sum.. premnogu bolno sum svesna za celata situacija.
i me boli i samata pomisla deka povtorno treba da go prezivuvam istoto, a da nemozam da pomognam. ni na sebe ni na tie okolu mene nemozam da im pomognam. i pak treba da pokazuvam deka sum silna, deka jas mozam da izdrzam, deka toa e zivotot i deka jas moram da go prifatam.. epa nemozam! ne sakam! zosto se kaj mene? zosto najbitnite? zosto na 20 godini da se soocuvam so bolesti i istite sama da gi nosam na grb? i da ne mozam da vlezam doma zatoa sto neznam sto da kazam, i da nesakam da izlezam vo grad zatoa sto ne sakam da objasnuvam sto mi e, i dali sum dobra. NE sum... verojatno nema ni da bidam. i kako da se lazam samata, ili da go lazam svetot deka se ke bide dobro koga znam deka nema da bide? i kako da soberam sila i da kazam "tato bori se" koga znam deka i jas na negovo mesto verojatno bi se otkazala...
i da... ne sakam nisto.. ni pari, ni kola, ni stan, ni uspeh na faks, ni stipendija za vo amerika,ni decko sto me saka..se bi poklonila...sakam samo tato da bide zdrav!
Thursday, May 21, 2009
Sunday, May 3, 2009
Go pocnav ova kako obicen blog za ubavi misli, poezija..nenamerno ovoj blog ke se pretvori vo moj licen dnevnik, kontakt so mojot svet, so moite omileni licnosti vo vreme vo koe mi e potrebna golema podrska I vreme vo koe iako ke bidam iljadnici kilometri daleku od vas, ke ve cuvstvuvam blisku, a vo istovreme ke mi nedostasuvate premnogu..Se nadevam deka ke me posetuvate cesto I se nadevam deka ovoj blog ke vi pomogne da ostanete vo moeto sekojdnevie.. a jas vo vasite srca
Kako pocna se?
Bese sredina na noemvri koga vsusnost doznav deka postoi nekakov konkurs za dodeluvanje na stipendii za 1 godina studii vo amerika. Me zainteresira konkursot ne zaradi stipendijata tuku poveke zaradi licno dokazuvanje, da vidam do kade sum, da vidam do kade mozam da stignam. Odev so pomislata deka ako nisto drugo barem ke se uveram vo “iskrenosta” na dobitnicite (mislev deka odnapred se znaat) I ke si go proveram znaenjeto preku toefl testot.
Edvaj gi sobrav dokumentite koi bea potrebni za aplikacijata. Preporaki, esei, oceni, profesori na fakultet… Dolgo patesestvie koe iskreno ne bese bas prijatno.
Gi dadov dokumentite i koga vidov koj se konkuriral si pomisliv deka nemam nikakvi sansi zatoa sto nekoi od kandidatite licno gi poznavav, toa bea brilijanti licnosti so bleskav akademski prosek, nasproti mojot skromen prosek od nesto nad 8.5
Tie licnosti imaa prekrasni preporaki, pofalbi od profesori dodeka mojata akademska preporaka se sostoese od nekolku zbora, deka sum redovna, ambiciozna i skromna.
Stigna polufinaleto, bese kasno navecer koga go procitav mailot vo koi me izvestija deka sum vlegla vo vtoriot krug zaedno so uste 21 covek.
Wow, 22 polufinalisti. Si pomisliv deka aplikaciite bile navistina solidni.
Na denot na intervjuto 13.02 (petok) me sledese takov maler sto seuste se cudam kako uspeav da stignam na vreme. Me brkase manijak, mi izbega avtobus, fativ taksi (I plativ 250 den) I stgnav so zakasnuvanje.
Do togas, mojot zivot dobi razlicen tek zatoa sto tatko mi se razbole, imase teska operacija I ne se znaese dali ke bide dobar. Ne se znae seuste I taa pomisla me ubiva.
Zaradi site ovie pricini, ne se potrudiv da bidam naj nasmeana I najpozitivna I najskoncentrirana na intervjuto. Odgovarav so gramaticki greski, ne se iskazuvav dovolno, se zbunuvav.. Ili barem toa bese mojot vpecatok, no ne se sekirav mnogu zatoa sto kako sto kazav vo toj moment mislev na mnogu pobitni (za mene) raboti od taa stipendija. Vecerta na koktelot istata prikazna. Stoev so edna drugarka na strana, pravevme meguseben muabet i retko vleguvavme vo konverzacija so grupata. Se iznenadiv koga na koktelot edna profesorka sto bese pretstavnik na grupata od amerika me prasa da i objasnam podetalno sto sum pravela vo radio, kako mislam da go smenam svetot, kako gledam na razlicnostite kaj lugeto. Odgovarav iskreno, bez nikakov prethoden plan, spontano, bez smisleni odgovori i lazna nasmevka. Taka zboruvav I na intervjuto. Denes, sum sigurna deka slucajnosta, spontanosta I iskrenosta, kako I zalozbata na taa simpaticna profesorka me donesoa do tuka.
Pomina seto toa, a jas skoro zaboraviv deka sum aplicirala, iako na momenti si mislev deka e poubavo da ne me izberat za da mi padne kamen od srce
Bese sreda, se vrakav od fakultet so taksi zatoa sto vrnese. Samo sto izlegov od taksito dobiv povik koj glasese “Cestitiki Aleksandra, ja dobi stipendijata”
Zamolcev nekolku sekundi, a Bojana (koja e odgovorna za Makedonija) prasa dali sum uste na linija. Sigurno I deluvav zbuneto koga rekov “I sega sto da pravam?”
NE znaev sto da pravam. Ostaviv dozdot da me natopi. Vo ist moment mi se stegnaa
srceto I zeludnikot. Toa e toa. Moram da donesam odluka.
Mu se javiv na dare, I probav da pravam voopicaen muabet. Me prasa sto mi e, a jas odgovoriv deka ja dobiv stipendijata. Negovata reakcja bese “kako be?”
Toj, bese covekot koj od prviot moment veruvase vo mene, me terase da apliciram, da ne se otkazuvam, mi zboruvase deka imam sansa, deka vredam I deka ke me podrzi vo sekoja situacija. Koga mu ja kazav vesta, znaev deka se pocuvstvuva isto kako I jas koga na mene mi ja kazaa. On ja znaese celata moja situacija, znaese se sto mi se slucuva doma I vo glavata, go znaese mojot stav deka polesno ke mi bide ako me odbijat, I znaese deka stvarno go mislam toa. Koga stpusil slusalka so mene si rekol za sebe “Baksuz be” a vo ist moment se prasal kako moze nekoj I za vakva srekna rabota da bide baksuz, da se nervira, da se misli. Ama, stvarno bev baksuz. Na mene, sekoja sreka mi pominuva so nishka nesreka, se sto e ubavo e popreceno od nesto loso I ednostavno nisto ne mi izleguva kako sto sum sakala. Duri I volku golema rabota mi donese nervozi, nespieni noki mesto sreka.
Rabotata koja vo toj moment ja zakluciv e deka mora da bidam isrena so sebe vo odlukata. Morav da se razberam samata, I morav da resam so cista sovest. Znaev deka toa e nevozmozno.
Vo tekot na 1 nedela razgovarav so mnogu luge, I site kazuvaa: Nemoj da ja ispustis ovaa sansa.
uste ednas po neznam koj pat sfativ deka majka mi mi e potrebna poveke od zamislivo zatoa sto znaev deka samo taa ke moze najubavo da gi sfati moite misli, stravovi. povtorno se uveriv deka mi nedostavuva isto kako i prviot den!
Site znaeja sto mi se slucuva, ama nikoj ne znaese kako stoea rabotit vo mojata glava. Toa bese vistinsko izmacuvanje. Celi noki gi sobirav faktite, sto ke dobijam, sto ke izgubam, kolku ke se kaam za bilo koja odluka, kolku ke me boli faktot sto ke bidam daleku od doma togas koga najmnogu ke trebam.
Cetvrtok dojde. Posledniot den za potpisuvanje na dogovorot. Otidov I se potpisav..
Toa bese najteskata odluka sto nekogas sum ja donela.
Dare me cekase pred vratata.
Se simnav, me gusna I me prasa “gotovo?”
Go gusnav.. Toa bese se sto mi bese potrebno vo toj moment. Vo mislite mu zablagodaruvav na Gospod sto e on do mene, I sto od nego imam celosna podrska.
Kakva sreka imam sto toj covek e do mene. Mi kaza deka sum donela vistinska odluka..
Sfativ po neznam koj pat deka go sakam do neboto..
Kako pocna se?
Bese sredina na noemvri koga vsusnost doznav deka postoi nekakov konkurs za dodeluvanje na stipendii za 1 godina studii vo amerika. Me zainteresira konkursot ne zaradi stipendijata tuku poveke zaradi licno dokazuvanje, da vidam do kade sum, da vidam do kade mozam da stignam. Odev so pomislata deka ako nisto drugo barem ke se uveram vo “iskrenosta” na dobitnicite (mislev deka odnapred se znaat) I ke si go proveram znaenjeto preku toefl testot.
Edvaj gi sobrav dokumentite koi bea potrebni za aplikacijata. Preporaki, esei, oceni, profesori na fakultet… Dolgo patesestvie koe iskreno ne bese bas prijatno.
Gi dadov dokumentite i koga vidov koj se konkuriral si pomisliv deka nemam nikakvi sansi zatoa sto nekoi od kandidatite licno gi poznavav, toa bea brilijanti licnosti so bleskav akademski prosek, nasproti mojot skromen prosek od nesto nad 8.5
Tie licnosti imaa prekrasni preporaki, pofalbi od profesori dodeka mojata akademska preporaka se sostoese od nekolku zbora, deka sum redovna, ambiciozna i skromna.
Stigna polufinaleto, bese kasno navecer koga go procitav mailot vo koi me izvestija deka sum vlegla vo vtoriot krug zaedno so uste 21 covek.
Wow, 22 polufinalisti. Si pomisliv deka aplikaciite bile navistina solidni.
Na denot na intervjuto 13.02 (petok) me sledese takov maler sto seuste se cudam kako uspeav da stignam na vreme. Me brkase manijak, mi izbega avtobus, fativ taksi (I plativ 250 den) I stgnav so zakasnuvanje.
Do togas, mojot zivot dobi razlicen tek zatoa sto tatko mi se razbole, imase teska operacija I ne se znaese dali ke bide dobar. Ne se znae seuste I taa pomisla me ubiva.
Zaradi site ovie pricini, ne se potrudiv da bidam naj nasmeana I najpozitivna I najskoncentrirana na intervjuto. Odgovarav so gramaticki greski, ne se iskazuvav dovolno, se zbunuvav.. Ili barem toa bese mojot vpecatok, no ne se sekirav mnogu zatoa sto kako sto kazav vo toj moment mislev na mnogu pobitni (za mene) raboti od taa stipendija. Vecerta na koktelot istata prikazna. Stoev so edna drugarka na strana, pravevme meguseben muabet i retko vleguvavme vo konverzacija so grupata. Se iznenadiv koga na koktelot edna profesorka sto bese pretstavnik na grupata od amerika me prasa da i objasnam podetalno sto sum pravela vo radio, kako mislam da go smenam svetot, kako gledam na razlicnostite kaj lugeto. Odgovarav iskreno, bez nikakov prethoden plan, spontano, bez smisleni odgovori i lazna nasmevka. Taka zboruvav I na intervjuto. Denes, sum sigurna deka slucajnosta, spontanosta I iskrenosta, kako I zalozbata na taa simpaticna profesorka me donesoa do tuka.
Pomina seto toa, a jas skoro zaboraviv deka sum aplicirala, iako na momenti si mislev deka e poubavo da ne me izberat za da mi padne kamen od srce
Bese sreda, se vrakav od fakultet so taksi zatoa sto vrnese. Samo sto izlegov od taksito dobiv povik koj glasese “Cestitiki Aleksandra, ja dobi stipendijata”
Zamolcev nekolku sekundi, a Bojana (koja e odgovorna za Makedonija) prasa dali sum uste na linija. Sigurno I deluvav zbuneto koga rekov “I sega sto da pravam?”
NE znaev sto da pravam. Ostaviv dozdot da me natopi. Vo ist moment mi se stegnaa
srceto I zeludnikot. Toa e toa. Moram da donesam odluka.
Mu se javiv na dare, I probav da pravam voopicaen muabet. Me prasa sto mi e, a jas odgovoriv deka ja dobiv stipendijata. Negovata reakcja bese “kako be?”
Toj, bese covekot koj od prviot moment veruvase vo mene, me terase da apliciram, da ne se otkazuvam, mi zboruvase deka imam sansa, deka vredam I deka ke me podrzi vo sekoja situacija. Koga mu ja kazav vesta, znaev deka se pocuvstvuva isto kako I jas koga na mene mi ja kazaa. On ja znaese celata moja situacija, znaese se sto mi se slucuva doma I vo glavata, go znaese mojot stav deka polesno ke mi bide ako me odbijat, I znaese deka stvarno go mislam toa. Koga stpusil slusalka so mene si rekol za sebe “Baksuz be” a vo ist moment se prasal kako moze nekoj I za vakva srekna rabota da bide baksuz, da se nervira, da se misli. Ama, stvarno bev baksuz. Na mene, sekoja sreka mi pominuva so nishka nesreka, se sto e ubavo e popreceno od nesto loso I ednostavno nisto ne mi izleguva kako sto sum sakala. Duri I volku golema rabota mi donese nervozi, nespieni noki mesto sreka.
Rabotata koja vo toj moment ja zakluciv e deka mora da bidam isrena so sebe vo odlukata. Morav da se razberam samata, I morav da resam so cista sovest. Znaev deka toa e nevozmozno.
Vo tekot na 1 nedela razgovarav so mnogu luge, I site kazuvaa: Nemoj da ja ispustis ovaa sansa.
uste ednas po neznam koj pat sfativ deka majka mi mi e potrebna poveke od zamislivo zatoa sto znaev deka samo taa ke moze najubavo da gi sfati moite misli, stravovi. povtorno se uveriv deka mi nedostavuva isto kako i prviot den!
Site znaeja sto mi se slucuva, ama nikoj ne znaese kako stoea rabotit vo mojata glava. Toa bese vistinsko izmacuvanje. Celi noki gi sobirav faktite, sto ke dobijam, sto ke izgubam, kolku ke se kaam za bilo koja odluka, kolku ke me boli faktot sto ke bidam daleku od doma togas koga najmnogu ke trebam.
Cetvrtok dojde. Posledniot den za potpisuvanje na dogovorot. Otidov I se potpisav..
Toa bese najteskata odluka sto nekogas sum ja donela.
Dare me cekase pred vratata.
Se simnav, me gusna I me prasa “gotovo?”
Go gusnav.. Toa bese se sto mi bese potrebno vo toj moment. Vo mislite mu zablagodaruvav na Gospod sto e on do mene, I sto od nego imam celosna podrska.
Kakva sreka imam sto toj covek e do mene. Mi kaza deka sum donela vistinska odluka..
Sfativ po neznam koj pat deka go sakam do neboto..
Saturday, March 14, 2009
prezivecu
Mozda nisam dobro dosla
mozda to me skupo kosta
mozda radim protiv sebe bas iz ciste dosade
mozda pravi sam fanatik
mozda nisam ti ni nalik
mozda samo skupljam mrvice sto ostaju za nama
ref:
odavno vec sve jedno ti je znam
cujem ti u glasu
da na tvoje oci varam te
ne bi promjenio grimasu
neka neko tugu odnese
nisam ja za price potresne
s tobom prezivecu neka na tome ostane
mozda imam ja dva lica kao svjedok i ubica
mozda nocas dodje mi da sve ko staklo razbijem
mozda srce izigracu
mozda opet zaplakacu al znaj da stobom ostacu
sve do samog kraja
mozda to me skupo kosta
mozda radim protiv sebe bas iz ciste dosade
mozda pravi sam fanatik
mozda nisam ti ni nalik
mozda samo skupljam mrvice sto ostaju za nama
ref:
odavno vec sve jedno ti je znam
cujem ti u glasu
da na tvoje oci varam te
ne bi promjenio grimasu
neka neko tugu odnese
nisam ja za price potresne
s tobom prezivecu neka na tome ostane
mozda imam ja dva lica kao svjedok i ubica
mozda nocas dodje mi da sve ko staklo razbijem
mozda srce izigracu
mozda opet zaplakacu al znaj da stobom ostacu
sve do samog kraja
Thursday, March 12, 2009
demian ....
Love ought not to make requests,” she said, “but shouldn’t make demands, either. Love must have the strength to reach certainty for itself. Then it no longer undergoes the power of attraction, but exerts it. Sinclair, your love is being attracted by me. Whenever it begins to attract me, I shall come. I don’t want to make a gift of myself, I want to be won.”
If you hate a person, you hate something in him that is part of yourself. What isn't part of ourselves doesn't disturb us.
If you hate a person, you hate something in him that is part of yourself. What isn't part of ourselves doesn't disturb us.
lyrics
Toj mi sepna: ,,Pogledni me,,
Grubo mu rekov : ,, Odi si !,,
Toj ne se ni pomrdna.
Zastana pred mene.
Me fati za raka.
Mu rekov: ,, Ostavi me!,,
Liceto go doblizii do moeto uvo.
Go poglednav i mu rekov:
,,Sram da ti e!,,
No, toj ne znaese za sram.
Usnite negovi mi go doprea obrazot.
Zatreperiv i mu rekov:
,,Si zemas premnogu sloboda!,,
No, toj ne se zagrizi.
Mi stavi cvet vo kosata.
Mu rekov :,,Nisto nema da ti pomogne!,,
Se nasmevna.
Go izvadi cvetot i si zamina.
A jas placam i go prasuvam srceto svoe :
,,Zosto ne se vraka ?,,
Tagore
Toj i porano imase videno ubavi zeni, zeni sto go privlekuvaa vnimanieto, no sekogas im nedostigaa nekoi osobini sto toj najmnogu gi cenese. Osobini kako sto se inteligencijata, verbata, duhovnata strana, strasta. Osobini sto gi inspirirase drugite luge da bidat GOLEMI !
"Stranici za nasata ljubov" - Nikolas Sparks
Dve nesta ja ispolnuvaat mojata dusa so se ponov i se pogolem voshit I strahopocit kolku sto razmislata pocesto i poistrajno se zanimava so niv: toa se zvezdenoto nebo nad mene i moralniot zakon vo mene. Niv ne treba da gi baram I prosto da gi nasetuvam kako skrieni vo temninata ili vo beskrajot nadvor odmojot horizont. Jas niv gi gledam pred sebesi I neposredno gi povrzuvam so svesta za moeto postoenje.
Imanuel Kant
Neka blagost ja pobedi lutinata,
Neka dobroto go sovlada zloto,
Neka alcniot go osvojat darovi.
Neka lazlivecot ja nadigra vistinata,
Neka na omrazata preku ljubovta i dojde kraj !
Buda
Grubo mu rekov : ,, Odi si !,,
Toj ne se ni pomrdna.
Zastana pred mene.
Me fati za raka.
Mu rekov: ,, Ostavi me!,,
Liceto go doblizii do moeto uvo.
Go poglednav i mu rekov:
,,Sram da ti e!,,
No, toj ne znaese za sram.
Usnite negovi mi go doprea obrazot.
Zatreperiv i mu rekov:
,,Si zemas premnogu sloboda!,,
No, toj ne se zagrizi.
Mi stavi cvet vo kosata.
Mu rekov :,,Nisto nema da ti pomogne!,,
Se nasmevna.
Go izvadi cvetot i si zamina.
A jas placam i go prasuvam srceto svoe :
,,Zosto ne se vraka ?,,
Tagore
Toj i porano imase videno ubavi zeni, zeni sto go privlekuvaa vnimanieto, no sekogas im nedostigaa nekoi osobini sto toj najmnogu gi cenese. Osobini kako sto se inteligencijata, verbata, duhovnata strana, strasta. Osobini sto gi inspirirase drugite luge da bidat GOLEMI !
"Stranici za nasata ljubov" - Nikolas Sparks
Dve nesta ja ispolnuvaat mojata dusa so se ponov i se pogolem voshit I strahopocit kolku sto razmislata pocesto i poistrajno se zanimava so niv: toa se zvezdenoto nebo nad mene i moralniot zakon vo mene. Niv ne treba da gi baram I prosto da gi nasetuvam kako skrieni vo temninata ili vo beskrajot nadvor odmojot horizont. Jas niv gi gledam pred sebesi I neposredno gi povrzuvam so svesta za moeto postoenje.
Imanuel Kant
Neka blagost ja pobedi lutinata,
Neka dobroto go sovlada zloto,
Neka alcniot go osvojat darovi.
Neka lazlivecot ja nadigra vistinata,
Neka na omrazata preku ljubovta i dojde kraj !
Buda
sreka***
Среќен е мудриот човек бидејки во него се соединуваат доброто здравје, доброто срце и средно обазуваниот дух.
-навистина е срекен оној кој е ведар, а да не е ниту млад, ниту убав, ниту богат, ниту ценет.
-Да бидеш среќен не е ништо, да се сметаш за среќен е се.
-Среќата е онаму каде што човекот ја гледа.
-Да се научиме херојски да ја поднесуваме големата среќа.
-Чудно колку малку ни е потребно да бидеме среќни, а уште почудно е колку токму тоа малку ни недостасува.
-Среќен е оној кој за да ужива немора да прави неправда, а за да постапува праведно немора да се одкажува од било што.
-За да ја сочува среќата, човекот треба да биде среќен сосема тивок.
-Нај среќен е оној човек кој направил повеќе други среќни луѓе.
-Кога сме среќни, секогаш сме добри, а кога сме добри, не сме секогаш среќни.
-Среќата се наоѓаво човековиот карактер.
-Кој во среќата ужива сам и солзите нека ги лее сам.
-Среќата побргу ја стекнуваме отколку да ја задржиме.
-За човекот да биде среќен потребно му е тело на еден атлета и дух на еден мудрец.
-на среќните им умираат непријателите, на несреќните и последните пријатели.
-Кон среќата треба да се однесуваме како кон здравјето: да уживаме кога е добро и да бидеме стрпливи кога е лошо.
-Прави го тоа со кое што ќе станеш достоен да бидеш среќен.
-Среќата е резултат на нашите исправни намери.
-Голема среќа е да знаеш да бидеш среќен и без среќа.
-Подреденоста на другите е робство, подреденоста на самиот себе е среќа.
Не е среќен оној кој што го има тоа што го сака, туку оној кој не го сака тоа што го нема.
-Колку порано сватиме дека нашата судбина лежи во нас самите , толку подобро за нас. Среќата можеме да ја најдеме само во себе, не треба да ја бараме во другите бидејќи никој ја нема во изобилство.
-Тајната на среќата се состои во тоа што помалку да бараме од другите а што повеќе од самите себе
-Да ја опишете среќата значи да ја намалите.
-Нека никогаш не те заведува среќата, бидејки така ке остариш и разочаран ќе отидеш на другиот свет..
Ако сакаш да бидеш среќен еден ден – напиј се.
Ако сакаш да бидеш среќен недела дена – ожени се.
Ако сакаш да бидеш среќен целиот живот – одгледувај цвеќе.
-навистина е срекен оној кој е ведар, а да не е ниту млад, ниту убав, ниту богат, ниту ценет.
-Да бидеш среќен не е ништо, да се сметаш за среќен е се.
-Среќата е онаму каде што човекот ја гледа.
-Да се научиме херојски да ја поднесуваме големата среќа.
-Чудно колку малку ни е потребно да бидеме среќни, а уште почудно е колку токму тоа малку ни недостасува.
-Среќен е оној кој за да ужива немора да прави неправда, а за да постапува праведно немора да се одкажува од било што.
-За да ја сочува среќата, човекот треба да биде среќен сосема тивок.
-Нај среќен е оној човек кој направил повеќе други среќни луѓе.
-Кога сме среќни, секогаш сме добри, а кога сме добри, не сме секогаш среќни.
-Среќата се наоѓаво човековиот карактер.
-Кој во среќата ужива сам и солзите нека ги лее сам.
-Среќата побргу ја стекнуваме отколку да ја задржиме.
-За човекот да биде среќен потребно му е тело на еден атлета и дух на еден мудрец.
-на среќните им умираат непријателите, на несреќните и последните пријатели.
-Кон среќата треба да се однесуваме како кон здравјето: да уживаме кога е добро и да бидеме стрпливи кога е лошо.
-Прави го тоа со кое што ќе станеш достоен да бидеш среќен.
-Среќата е резултат на нашите исправни намери.
-Голема среќа е да знаеш да бидеш среќен и без среќа.
-Подреденоста на другите е робство, подреденоста на самиот себе е среќа.
Не е среќен оној кој што го има тоа што го сака, туку оној кој не го сака тоа што го нема.
-Колку порано сватиме дека нашата судбина лежи во нас самите , толку подобро за нас. Среќата можеме да ја најдеме само во себе, не треба да ја бараме во другите бидејќи никој ја нема во изобилство.
-Тајната на среќата се состои во тоа што помалку да бараме од другите а што повеќе од самите себе
-Да ја опишете среќата значи да ја намалите.
-Нека никогаш не те заведува среќата, бидејки така ке остариш и разочаран ќе отидеш на другиот свет..
Ако сакаш да бидеш среќен еден ден – напиј се.
Ако сакаш да бидеш среќен недела дена – ожени се.
Ако сакаш да бидеш среќен целиот живот – одгледувај цвеќе.
hello..
This will be one blog in which u can read lovely poetry, essays, quotes, advises, some great lyrics, reviews of books....
Subscribe to:
Posts (Atom)