pocivaj vo mir dedicko :(

pred brzo vreme pisuvav kako dedo dobi udar i kako ne se znae kolku ke zivee.. Epa, moite doma znaele deka se raboti za denovi, ama mene mi kazaa deka moze da zivee podolgo za da ne sekiram..
Neznam dali ke uspeam ova da go dopisam ili ke prekinam na pola zatoa sto mnogu me boli samata pomisla deka dedo go nema veke i verojatno ke pocnam da placam kako malo dete dodeka go pisuvam ova, a ne bi trebalo zatoa sto sum vo soba za ucenje so uste 3 ca.
vtornik, i poraka od vlatko.. "sase, dedo pocina denes vo 16 casot"
zosto, kako...? zosto bas mojot dedicko, zosto sega?
placev, i sega mi se solzat ocite koa ke mi tekne kako me isprati i kolku se raduvase na ovaa moja sansa.

nemozam...
ke prodolzam drug den ...
mozebi koga ke pomine nekoe vreme i ke mozam da se sekavam na nego so nasmevka ...sega nemozam.. mnogu boli..

pocivaj vo mir dedicko i da znaes deka te sakam premnogu

dodeka razmisluvam za se...16.10.2009

Ponekogas stvarno nemozam da razberam kako i zosto se slucuvaat nekoi raboti vo zivotot. Zosto mora da pominuvame niz procesot na raganje, zivot i kraj. Zosto mora da se soocuvame so toa? neli ima nesto izmegu? neli postoi nesto poveke od samo edna sansa?
Denes e poseben den.. Pred 2 godini na ovoj den, slusnav nesto sto me natera da se otkazam od se vo sto dotogas veruvav.Tose zagina.. Dali nekoj od vas znae tocno sto on mi znacese?
Ne, ne bese samo detska iluzija, ne bese samo son na malo devojce koe se zanesuvase deka ke se omazi so nego. bese poveke od toa. Bese del od mojot zivot. bese moja podrska. Bese moj, na najposeben nacin. Vo mojot svet jas ne go delev so nikoj. Vo mojot svet se bese ednostavno perfektno.
Eden mesec prethodno mu bev na promocija na koncertot. "Izbrani" luge smeea da vlezat. jas kako sekogas se izbutkav da bidam vo prv red. Peese so cuden sjaj vo ocite, a jas kako i sekogas gi znaev site pesni. Me znaese. pa koj ne bi, posle tolku dosaganje. Koga ke mi tekne kolku se raduvav koga mu odev na promocii preku spisanie. Se pravev "vazna". ete me mene kade sto malku luge mozat da vlezat. =)
Sakav da go gusnam ... si rekov ajde nema smisla, ima premnogu luge. Jas i taka ke imam mnogu drugi sansi, jas i taka go imam gusnato 10000 pati ..
Si otidov...
Edna nedela pokasno peev pak. Silno. Vristev kako sto imav navika da pravam na negovite koncerti. Ednostavno begav od realnosta. Vo tie momenti bev najsrekna. Nisto ne bese bitno. Niti ostanatite 20 000 luge, niti ladnoto, niti svetlata. Samo on. Samo muzikata..
Odednas, eden glupav vtornik se vrakav od francuski i ne znam zosto odgovoriv na povikot na mobilen. Slusnav: Tose Proeski pocina vo sobrakajna nesreka.
Go spustiv telefonot. ne kazav nisto. Ne veruvav.
Trcav do doma. Otidov kaj marija. Placese. Se osvestiv deka e vistina ama ne placev. Bev zbuneta.
razmiluvav.. se prasuvav kako e mozno edno BUM da srusi se.. Kako? Zosto?
bev kako vo son. nemozev da se kontroliram kolku placam i pred kogo. Na red plostad legnav na zemja i guskav negova slika. Si odev nakaj doma i glasno go kolnev zivotot. Zosto???? Kazete mi zosto????
BUM..

Dedo odi vo wc i BUM, paga na zemja. Mozocen udar. BUM. 1 sec. samo tolku e dovolno se da rasipe. Doznav deka nema da se oporavi. Star e i centarot za ramnoteza mu e osteten.BUM. ke zivee 1 den, 1 nedela, 1 mesec, 1 ili 10 godini. i ke si otide. bas kako mama i tose. bas kako tetka radica. BUM. i nikoj nema da se seti posle 2 godini zatoa sto site ke bidat premnogu zafateni so sopstvenite glupavi problemi.

tato stanuva. go boli stomak. odime vo bolnica. slusam ima tumor. ne se znae kako ke se razviva. ne se dobri prognozite. BUM. samo taka. se kazuva li takvo nesto tuku taka. Ama na nikoj ne mu e gajle. Sekoj si go kreira sekojdnevieto spored negovite potrebi. Samo jas ne pretpostavuvam. treba da mislam deka se boram za dva zivota vo isto vreme, a deka patam za 3 zaminati. Koga jas ke ziveam togas? Koga ke nosam bolka vo dusata za sekoj del od srceto koj mi e otkinat?

Koga mislam na zivotot i se prasuvam zosto ne e fer kon mene? Koga sum 10000 km daleku i nemozam ni sopstveniot brat da go gusnam? Koga sedam vo glupava komp labaratorija i mislam dali utre ke docekam da se slusnam so moite doma i dali site sto me ispratija ke bidat tamu koga ke se vratam?
Da, zosto ziveeme? za da probame razlicni raboti, da pocustvuvame bolka i troska sreka i da zamineme. BAM. just like that!

one month and one week..7 months and 3 weeks left...

maybe some times i wonder why life is so unpredictable and so stupid.. maybe sometimes i wish i had wings and i wish i could fly around the globe whenever i wanted.. maybe always i want to hide my feelings and i want to "be happy" for the world. Maybe i don't like Amerika..maybe i dont even like Macedonia, but who cares?
Maybe i want to cry and i maybe i want to laugh ..most of all i dont want to feel. i dont want feelings, i want to be cold with the world. i want.. i don t know what i want actually. Love? I have, but is far away.. Family? i kind of have, but is far away.. Friends? I have them too, but they are far away also.. Great school? Ahh, i have it here, and guess what.. i dont want to take advantage of it.. i dont want to study.. Then why i am here? To have fun? Maybe.. Maybe i dont feel need to have fun..

Is this homesickness? is it just wish to have power to change life? is it just stupid idea of me being perfect in a world where that's impossible...
I dont know.. I just know that i will go in my room, take a shower and go out to walk.. At least this city offers me great nature and chance to chill out my head and my thinking .. I will miss this city one day.. I know i will...

Wisconsin...

Oh, i guess finally Amerika right? i am not supposed to write this in english, because my friends will say "u became american, aren't you?" but belive me, i am far away from that.. this would be only few words in English..
First of all, i wanna say THANK YOU to Amanda, my host friend.. She was so great with me, that i didn't wanna leave her house...
Then, i would like to say thanks to Katie, my peer guide. She is also great and supportive girl. I like your company. And now..:D

kako sto znaete poveketo, stignav ziva i zdrava, malku umorna, na 21 avgust, vo 8 casot po americko, a nekade okolu 3 po nase, znaci posle skoro 24 casa let. Da, bev izmorena, ama i pokraj toa go primetiv preubavoto gradce so mnoguuuu zelenilo vo nego.. Vikendot sto sledese, bev na bezbol utakmica so poznati lica od wisconsin koi jas ne gi znam :) potoa bev vo nekoi trgovski centri kade sto sakav da ne bese Amanda, ke gi potrosev site pari od doma :D i bev na skara kaj roditelite na Amanda koi se super!
I da, moram da kazam deka amerikancive JADAT mnogu, i toa jadat se sto ne treba.. Za rucekot kaj roditelite na Amanda imavme.. lepce so pleskavica i kaskaval, cips, kecap i sos, majonez so krastavicki, ovosje i zelencuk, mnoguuuu "soda" sto e ustvari limunada :) i posle toa imavme epten blag desert, specijalitet na eau claire pretpostavuvam so bese biskvita so cokolado i toa beloto od machmalo peceno na skara :D aha, ubavo bese, ama toa blagoto te ubiva..

I, dojdov na kampusot.. Preubav e, zgradite i rekata, i parkovite i igralistata.. sobata od prvo IC ne mi se svigase, ama ja dekorirav so slikite so mi gi dadoa drugarrcinjata :D i si kupiv novi carsavi, Amanda mi kupi kebe i sega izgleda super!
Da, Hong Yang mojata cimerka, mi ima prateno mail (sepak e fina) ama na adresata od fakultetot pa zatoa ne sum videla :)

Hm... pocnavme so orientacija, i ni kazuvaat se sto kade e.. prviot den imavme zapoznavanje na kampusot, denes imavme sesii za zdravstveno osiguruvanje, policija i gi dobivme pariteeeeeee :D :P :P (mnogu se :) ))) a utre imame registriacija na casovi.. :P Grupata so koja rabotam e super, lugeto se pretezno komunikativni i uste ne sum "home sick" Najubaviot del za denes.. Bevme na soping vo ShopKa i potrosiv mnogu pari, ali.. si kupiv digitalen aparat, saat, carsavi, detergent, kupki, losioni, kremi .. :D

iskreno, mi se sviga tuka.. Bi kazala deka e kako na film, ama katie vika deka e poubavo od toa, zosto filmovite ne ja prikazuvaat Amerika.. ke moram da proveram.. BY MY SELF.. So i don't feel that stupid when i walk around and don't know nothing where is :)))


Ve sakam najmnogu.. koga i vas bi ve imala tuka (se odnesuva na odredena grupa koja ke se prepoznae :P ) bi bila najsrekna..
aleksandra <3 ili Sashhhka kako sto i tuka pocnaa da me vikaat :( :D

Pre Departure Orientation - UEP 2009

Istanbul... city that will stay in my heart forever.. Because of the Open Society Institute, because of the all UEP fellows, because of Matt, Anne, Kathlin, Bibi, Dorina.... Because of all smiles that i saw there.. Because of all positive energy that i accumulate there.. Because of the wonderful professors Helen and John.. Professors that will stay in my heart forever.. Because of the beautiful Sabanci University and all those lovely Turkish people.. Because of wonderful side-seeing and cruise..
It will stay in heart mostly because i got something that i wasn't hoping to get... because it was better than i ever imagined.. Because it made me anxious to go in USA and experience USA by my self. Because it made me realize how my situation is like, and how big support i will have there.. Because people from OSI are WONDERFUL, SUPPORTIVE AND AMAZING! Because they DO care how we feel!
Because they told us what will be like...
I love OSI because of this chance and i love UEP 2009 because of all positive energy that they have..
I am glad being part of this program.. I am glad i met u all..my life is better now!THANKS!

...кога имав..

Кога имав 16 години имав смешна фризура,изгубен поглед. Имав желба да пишувам, а полека го откривав и вкусот на алкохолот. Имав добри другарки, брат со кој почнав да комуницирам подобро, татко кој сам по себе беше изгубен и неможеше да се соочи и школо кое ме расположување.Имав и симпатии кои не ме приметуваа зошто во мојот затворен круг немаше место за нови луѓе. Ги имав песните на Тоше кои ми ја параа душата, ме тераа да плачам и да се смеам во исто време. Го имав точакот и гробот на мајка ми кој го посетував секогаш кога се чувствував осамено. Ја имав болката од загубата, ги имав ноќите на кои им поставував прашања, го имав небото. Гледав накај него и се тешев.Верував дека таму е мама и во мислите ја бакнував.
Кога имав 17 години почнав повеќе да излегувам, пиев многу, се опивав пречесто. Ги имав другарките со кои излегував до прекасно и со кои се смеев до солзи. Ја имав Србија, подршката од тета и одморот кај неа. Ја имав тетка Радица која ме осипуваше со позитивнна енергија, радиото каде што уживав и Лира каде што јадев најубава пита. Да, ги имав и солзите, но плачев поретко. Пак имав симпатија која не ме приметуваше и бев симпатија на некои кои јас не ги приметував. Го имав Црвен Крст кој го сакав и ме исполнуваше. Ја видов Будимпешта.
Кога имав 18 години веќе пиев премногу, останував надвор до многу касно и се глупирав. Се тешев со *тоа ке ни остане*. Сонував за њубов, насмевка, прегратка. татко ми губејки ја надежта дека може некако да се постави, почна цело време да излегува. Со брат ми се гледав ретко. Баба ми се нервираше за татко ми и нас не ни обрнуваше внимание! Славев матура. Поминав супер!
Од некаде се појави Даре. Он стана љубовта која ја барав и потпората која ми беше потребна. Го немав веќе школото. Имав факултет а измеѓу незаборавно лето. аха, имав уште пијани моменти ама почнав да созревам. запознав нови пријатели, дознав каде е Радовиш, Македонска Каменица, Ранковци. Вевчани знаев каде е!
Тие луѓе станаа мое секојдневие. старите другарки ги сакав се повеќе. Го изгубив Тоше.. Чувствував болка. Ја изгубив тетка Радица.. Тоа ме дотепа!
На 19 години пак го имав истото, со тоа што татко ми повеќе седеше дома, а брат ми ми стана уште поблизок. Даре беше до мене. Многу ретко се опивав и многу рано се прибирав дома.
Научив да бакнувам нежно а да водам љубов страсно. Научив да уживам во своето тело и да го истражувам туѓото. научив да ги почитувам туѓите желби и потреби, да зборувам отворено, да се смеам искрено.
Денес, имам 20 години и многу нови предизвици. Го имам, фала Богу Даре, кој го сакам и ми треба. Имам најдобри другарки, кои се помалку од порано, но кои ги сакам повеќе од било кога. Имам способност да распознаам лицимерие, но веќе не се замарам со непотребни работи.
Имам брат за кого живот би дала, имам пред мене голема шанса и голема животна болка. Имам борба за живот! Пишувам ретко и тоа ми фали! Имам насмевка и отворени рани кои уште печат! Не пијам скоро воопшто и се опивам од 1 коктел.
Имам баба и дедо кои црпат енергија од мене и брат ми.
Да, имам изгубено многу, но имам добиено повеќе. Денес дишам со полни гради, и се смеам само искрено!
ја немам тетка Радица, го немам радиото, ни Лира. Да, физички многу ми недостасува, но психички не.. Го чувствувам нејзиното присуство во секоја прочитана книга и секоја паметна мисла.
И да, најмногу ми фали мајка ми.. Во секој погелед.. Но, тоа е животот претпоставувам. Борба за созревање и за одење понатаму. А ЈАС СОЗРЕАВ!

personal.........

1.
Во длабочината на срцето,
Посакувам спокој,
Мирна песна, бакнеж,
Добра ноќ, љубов…

2.
Чекорам кон бескрај,
Во пат без поврат,
Барам туѓи лица,
И без спокој ќе живеам до крај.

3.
Минатото болка создава,
Иднината носи горчина,
Сегашноста ме тера да заспијам
Зашто мојот живот е прашина.
...постојам, а духовно умирам...

4.
Како сон од кој нема никогаш да се разбудам,
Како брза река меѓу суви гранки,
Како плач за неповратното,
Желба за невозможното,
Како сенка на сонцето,
Спомен на иднината.

Како музика во недела навечер
Кога го компонирам моето молчење,
Полноќен концерт во тишина,
Како реченица без зборови,
Живот без крај, небо без облаци...

Како вечна пролет,
Постоење без прашања,
Како срце без солзи, грев во рајот
ТАКА ЈАС БЕЗ СЕБЕ...
Ја сакам слободата
Како птицата морето,
Како сонот перницата
Како крајот почетокот!

5.
Дете што се гледа во огледало,
Пее песна без мир,
Ја сака музиката, колку и животот
Сака да се смее, а тажно е,
Држи кукла, а сака да порасне.

Сенки во огледало,
Сон без спокој немирен,
Стои вкочанета,
Мислејки на минатото,
А солзите течат и течат повторно!

6.
Jas sum senka vo nokta.
Koja bara razlicni oblici na svetlina,
Onamu kade sto mrakot e edinstven gospodar.
Jas sum vozvisen privid
Na nepoznatoto i lazno svedostvo
Koe na onie koi ziveat vo temnina
Im nudi zrak spokojstvo.
Jas sum son koj prodava iliuzii
Na smrtnici osiromaseni so kopnez.
Jas sum vrisok,
Koj gi budi najnevinite detski dusicki
Zemajki im kapka mir.
Jas sum samo izguben talkac vo nokta,
Koj cela svoja sreka ja dal na bespomosnite.
Talkac koj opstojuva za nokta I mesecinata
Koja I dava sila da postoi i da se nadeva
Deka zvukot na teskoto disenje vo nokta
Naskoro ke prestane...

7.
Mracen pogled sokriva
Edno misticno i tesko minato.
Patuvanje vo idnina
I kopnez za poubav pocetok
Prepoznavam vo nejzinata nasmevka.
Patista, kraevi, padovi,
Isprepleteni sonovi, silen kopnez
I nemir vo dusata
Se obelezje na nejzinata minata borba
So samata sebe...

8.
Boli pogledot sto prodira niz srceto,
Zosto vistinskata ljubov
Go para i najzaledenoto srce.
Toj nemase srce
I zatoa go unisti nejzinoto.
A taa mirno ja prifati sudbinata
Dozvoluvajki mu da pobedi!